Aerial Therapy

Ik werkte met mensen met diverse ‘mentale’ klachten; waaronder trauma en burnout. Ik had me verdiept in alle psychologische processen die tot een burnout zouden kunnen leiden, hoe het te voorkomen en hoe ervan te herstellen.

Mijn kennis was gebaseerd op onderzoek, ervaring en logica en ik kende de valkuilen; dus de kans om ooit zelf een burnout te krijgen leek me nihil. Fast forward naar tien jaar later; ik zat thuis met een burnout.

Het leek wel een slechte grap. Ik paste braaf alle psychologische tools toe die ik ooit had geleerd, zocht en vond hulp bij collega’s en krabbelde weer een beetje op.

Toch bleef ik bij de minste spanning steeds weer terugvallen in mijn burnout. Eén stap vooruit, twee stappen terug leek het devies.

Ik begreep niet goed waar het misging; ik had toch de meeste mensen zien herstellen van een burnout? Hoe zat het dan met mij en de andere mensen bij wie alle psychologische interventies ook niet voldoende hadden geholpen?

Deze schijnbaar onoplosbare puzzel bleef bij me spoken, totdat ik van een collega het advies kreeg om eens wat meer te luisteren naar mijn lijf. ……….? Luisteren naar mijn lijf?

Ik zag het lijf als een soort functioneel hulpstuk voor de hersenen en alle belangrijke processen die zich daar afspeelden; niet als iets dat mij ook iets zou kunnen vertellen of leren. Daarvoor gebruik je reden, rationaliteit; kortom je hoge hersenfuncties. Maar goed, ergens zat er wel wat in.

Nu was de vraag; hoe luister je naar je lijf? Stilzitten en denken was in ieder geval niet de manier. Hier en daar riepen mensen voor mij vreemde woorden, zoals ‘ga sporten’.

Ik heb mijn hele leven sport geassocieerd met onnodig moe worden tijdens zinloos rondjes rennen op een of ander triest veld in de stortregen of in een stinkende gymzaal veel te hard geworpen ballen ontwijken en heb er nooit de lol van in kunnen zien; dus het werd yoga.

Er bleken vele soorten yoga te zijn, maar mijn oog viel op het woord “Aerial” Yoga; dat klonk anders; dat klonk zelfs leuk. En tijdens de eerste les ontdekte ik hoe leuk sporten kon zijn en hoe fijn en energiek mijn lijf zich voelde; iets wat ik sinds de burnout niet meer gevoeld had.

Na een paar lessen werd ik mij steeds bewuster van mijn lichaam, mijn energie en het effect van de Aerial Yoga op mijn emoties. De combinatie van steun en uitdaging van het doek vergrootte het positieve effect van de bewegingen en houdingen op mijn lijf en hoofd.

Ik leerde spelenderwijs steeds beter naar mijn lichaam luisteren en in het moment te zijn, terwijl mijn hoofd overal bij betrokken bleef. Het werd steeds eenvoudiger om belangrijke lichamelijke signalen te combineren met mijn denken en handelen.

De burnout kreeg steeds minder grip en mijn lijf werd in plaats van een bron van vermoeidheid en spanning een veilige plek om in thuis te zijn. Mijn enthousiasme is in de afgelopen jaren alleen maar gegroeid en naast psycholoog, ben ik inmiddels ook gecertificeerd Aerial Yoga docent.

In de psychologie zijn veel traditionele therapievormen nog steeds zeer beperkt in het erkennen en meenemen van het lichaam als bron van heling, maar uit wetenschappelijk onderzoek naar bijvoorbeeld het effect van Yoga, blijkt meer en meer hoe belangrijk het is om op een positieve manier het lichaam in het therapie-proces te betrekken.

Door de unieke ervaring, sensatie, gevoel van veiligheid, uitdaging en steun van het aerial yoga doek, heeft aerial yoga de potentie om een belangrijke bijdrage te leveren aan het herstelproces bij diverse uiteenlopende klachten, die van oudsher voornamelijk als ‘mentaal’ werden beschouwd. De inmiddels enorme berg aan wetenschappelijke literatuur en onderzoeken onderstrepen het verband tussen lichaam en geest en niet alleen mijn eigen positieve ervaringen en mijn volledige herstel van burnout, maar ook de effecten die ik zie bij andere mensen met een psychologische hulpvraag maken mij zo enthousiast over Aerial Yoga als aanvulling op traditionele therapie.

Ik zou wel 100 voorbeelden kunnen noemen hoe ik ze inzet en waarom het zo geweldig is om ze in te zetten in de therapie voor sensorische informatieverwerking, emotieregulatie, executieve functies en nog zoveel meer.

Maar 1 ding haal ik er even uit omdat dat misschien nog wel het allerbelangrijkste is: veiligheid.

Ik zie veel kinderen die zich onveilig voelen, door trauma of door andere dingen. Vaak spelen er ook vertrouwensissues richting andere personen.

Het is dan heel waardevol om het Aerial doek in te zetten. Deze draagt het kind helemaal en geeft een veilig plekje om je erin terug te trekken.

Ik moet daarbij altijd aan een meisje denken die toen ongeveer 10 jaar oud was. Ze had het zwaar; voelde zich nergens veilig en durfde niets of niemand te vertrouwen. Ze vond het lastig dingen te ondernemen en vond veel eng.

Eerst lag ze lekker op haar rug in de doek, rustig heen en weer schommelend. Daarna draait ze zich om, ze ligt op haar buik, armen uit de doek en ze zet zichzelf af met haar handen.

Ze gaat steeds harder en bij elke keer dat ze afzet zie ik de lach groter worden.

Ik vraag haar wat er gebeurt.

Ze zegt: Suus, dit is zo’n fijn gevoel!! Ik voel me zo vrij! Ik vraag haar of ze dat vaker heeft. “Nog nooit zegt ze of het is heel lang geleden” Ook later stuurt ze me nog een berichtje dat het zo fijn was geweest.

En dat alles “alleen” maar met een doek. Gaaf toch?